Sezgin Mumcu’nun “Davaya dadananlar” çıkışı! Mesele sadece fon mu, yoksa daha derin mi?
AK Parti Trabzon İl Başkanı Dr. Sezgin Mumcu'nun Genişletilmiş İl Danışma Meclisi Toplantısı'nda yaptığı konuşmanın üzerinde durmak gerekiyor.
Çünkü Mumcu'nun sözleri yalnızca Trabzon teşkilatlarına yönelik bir mesaj olarak değerlendirilemez.
Türkiye gündemindeki fon soruşturması ve bu soruşturma üzerinden yürüyen siyasi tartışmalar, konuşmanın önemli arka planını oluşturuyor.
Mumcu'nun kullandığı iki ifade dikkat çekici:
“Davaya adanmış olanlar var, maalesef bu davaya dadanmış olanlar da var.”
Bir de siyaseti ceplerini doldurmak için kullanan kişiler bulunduğuna ilişkin sözleri...
İşte meselenin özü burada!
GENELDEN YERELE UZANAN BİR SİYASİ MESAJ
AK Parti yaklaşık çeyrek asırdır Türkiye'yi yönetiyor.
Bu süreçte partinin farklı kademelerinde binlerce isim görev yaptı. Milletvekilleri, belediye başkanları, il ve ilçe başkanları, belediye meclis üyeleri ve çeşitli kamu görevlerinde bulunan isimler siyasi süreçlerin parçası oldu.
Kimileri yıllarını teşkilat çalışmalarına verdi.
Kimileri siyasi görevini tamamlayıp kendi hayatına döndü.
Ancak uzun süreli iktidar dönemlerinde tartışılan temel konulardan biri de siyaset, makam, kamu kaynakları ve ekonomik ilişkiler arasındaki sınırların nasıl korunacağıdır.
Mumcu'nun açıklamasını yalnızca fon soruşturmasıyla sınırlamamak gerekiyor.
Çünkü sözlerinin işaret ettiği siyasi ahlak meselesi, genelden yerele uzanan çok daha geniş bir tartışma alanına sahip.
AK PARTİ'DE GÖREV YAPMAK MI, İKTİDARIN İMKÂNLARINDAN YARARLANMAK MI?
Asıl sorgulanması gereken mesele bu.
Bir siyasi partide görev almak, o partinin politikalarına inanmak ve teşkilat çalışmalarına katkı sunmak ayrı bir şeydir.
İktidar partisiyle kurulan siyasi yakınlığı kişisel ekonomik avantaj elde etmek amacıyla kullanmak ise bambaşka bir mesele.
Elbette ticaret yapmak, kamu ihalelerine yasal şartlarda katılmak veya siyasi geçmişe sahip olmak tek başına bir usulsüzlük anlamına gelmez.
Ancak siyasi nüfuzun haksız menfaat sağlamak için kullanılması iddiaları söz konusu olduğunda şeffaflık, denetim ve hesap verebilirlik önem kazanır.
Mumcu'nun “davaya dadanmak” ifadesi tam da bu ayrımı gündeme getiriyor.
Peki bu eleştiri yalnızca fon soruşturmasındaki iddialarla mı sınırlı?
Yoksa yıllardır siyasetin çevresinde oluşan menfaat ilişkilerine yönelik genel bir uyarı mı?
FON MESELESİ TARTIŞMAYI TRABZON'A TAŞIDI
Türkiye gündemindeki fon soruşturması, Trabzon'da da siyasi tartışmalara neden oldu.
Yeni Parti Trabzon İl Başkanı Mustafa Bak, 11 Kasım'daki açıklamasında Sezgin Mumcu'ya seslenerek fon işlemleriyle Trabzon'dan herhangi bir kişinin bağlantısı bulunup bulunmadığının açıklanmasını istedi.
Mumcu ise 13 Kasım'da verdiği yanıtta iddiaları reddederek, somut bilgiye sahip olanların bunu açıklaması gerektiğini söyledi.
Ardından 14 Kasım'daki İl Danışma Meclisi'nde “davaya adananlar ve dadananlar” ayrımını yaptı.
Bu kronoloji, konuşmanın hangi siyasi atmosferde gerçekleştiğini göstermesi açısından önemli.
Ancak Mumcu'nun açıklaması, Trabzon'da belirli bir kişinin fon soruşturmasına karıştığının kanıtı olarak yorumlanamaz.
BU SÖZLERİN MUHATABI SADECE BUGÜNÜN SİYASETÇİLERİ Mİ?
Siyasi makamlar gelip geçici.
Bugün görevde olan yarın olmayabilir.
Ancak siyasi görevler sırasında kurulan ilişkiler, edinilen çevre ve sağlanan ekonomik avantajlar yıllarca devam edebilir.
Bu durum yalnızca AK Parti'ye özgü bir tartışma değil. İktidar gücünü elinde bulunduran her siyasi yapı açısından üzerinde durulması gereken bir yönetim ve etik meselesidir.
Dolayısıyla Mumcu'nun açıklamasını değerlendirirken yalnızca mevcut teşkilat kadrolarını düşünmek eksik olur.
Geçmişte görev yapanların da bugünkü siyasi ve ekonomik ilişkilerin de aynı şeffaflık ilkeleriyle değerlendirilmesi gerekir.
Bununla birlikte herhangi bir kişi veya kurum hakkında somut bilgi olmadan menfaat sağladığı sonucuna varmak doğru değildir.
MUMCU'NUN SÖZLERİ ÖZELEŞTİRİ Mİ, SİYASİ UYARI MI?
Burada Sezgin Mumcu'nun açıklamasının önemli bir tarafı daha bulunuyor.
Bir iktidar partisinin il başkanı, siyasi ahlak meselesini anlatırken kendi partisindeki yanlış davranışlara da dikkat çekiyor.
Bu, en azından söylem düzeyinde bir özeleştiri olarak okunabilir.
Ancak bir başka soru daha var:
Bu özeleştiri yalnızca kürsüde kalan bir siyasi mesaj mı olacak, yoksa şeffaflık ve hesap verebilirlik konusunda somut bir yaklaşımın parçası mı?
Sözlerin siyasi karşılığı, bundan sonraki süreçte daha net anlaşılacak.
DAVAYA ADANMAKLA DAVADAN YARARLANMAK ARASINDAKİ FARK!
Siyasette sadakat ile menfaat arasındaki çizgi her zaman tartışılmıştır.
İktidarın gücü arttıkça o güce yakın olmak isteyenlerin sayısı da artabilir.
Ancak bir siyasi hareketin başarısı, yalnızca iktidarda ne kadar kaldığıyla değil, sahip olduğu gücü hangi ilkelerle kullandığıyla da değerlendirilir.
Mumcu'nun sözlerinden çıkarılması gereken temel tartışma budur.
Davaya adanmak fedakârlık gerektirir.
Davadan yararlanmak ise siyasi yakınlığın kişisel çıkara dönüştürülmesi riskini beraberinde getirir.
Ve son söz...
Sezgin Mumcu'nun açıklamasını sadece Trabzon'daki parti içi çekişmelerin bir parçası olarak görmek doğru olmaz.
Fon tartışmaları bu sözlerin gündeme geldiği ortamı oluşturmuş olabilir.
Ama asıl mesele çok daha geniş.
Çeyrek asırlık iktidar sürecinde kimler siyasi sorumluluk üstlendi, kimler siyasi yakınlığını kişisel menfaate dönüştürmeye çalıştı?
Bu sorunun yanıtı söylentilerle değil, somut bulgularla ve şeffaf denetimle ortaya konulabilir.
Sezgin Mumcu'nun sözleri de tam olarak bu tartışmanın kapısını aralıyor.
