Türkiye’de tersine göç hareketi hız kazanıyor.
Artan hayat pahalılığı, kiralar ve yaşam maliyetleri dar gelirliyi memleketine dönmeye zorlarken, varlıklı kesim büyükşehirlerin karmaşasından uzaklaşarak Ege’nin gözde sahil ilçelerine yerleşiyor. Emekliler Körfez’e, yeni elitler ise lüks kırsal yaşama yönelmesi dikkat çekiyor. Aynı ülkede göç, gelir durumuna göre bambaşka hikayelere dönüşüyor.
Türkiye’de göç hareketlerinin yönü ve nedenleri değişiyor. Büyükşehirlerde artan yaşam maliyetleri dar gelirliyi memleketine dönmeye zorlarken, yüksek gelir grubundaki vatandaşlar daha konforlu bir yaşam için Ege ve Akdeniz kıyılarına yöneliyor. TÜİK’in 2025 verileri, Türkiye’deki göç hareketliliğinin ekonomik ve sosyal ayrışmayla birlikte değerlendirilmesi gerektiğini ortaya koyuyor.
TÜİK’in 2025 verilerine göre İstanbul, Ankara ve İzmir’in toplam göç hareketliliği dikkat çekiyor. Üç büyükşehir 615 bin 647 kişi göç verirken 612 bin 828 kişi göç aldı.
İstanbul’dan 371 bin 258 kişi ayrılırken kente 329 bin 912 kişi geldi. Böylece megakentin net göç kaybı 41 bin 346 kişi oldu. Ankara 145 bin 661 kişi göç verirken 176 bin 833 kişi aldı. İzmir’de ise 98 bin 728 kişi ayrılırken 106 bin 83 kişi kente yerleşti.
Türkiye genelinde 2025 yılında iller arasında göç edenlerin sayısı 2 milyon 475 bin 19 olarak kayıtlara geçti.
AYNI GÖÇ, FARKLI EKONOMİK GERÇEKLER
Türkiye’nin tersine göç hareketi, yalnızca nüfusun şehirler arasındaki dağılımını değil, gelir grupları arasındaki yaşam koşulu farklarını da gündeme taşıyor. Bir kesim artan yaşam maliyetleri nedeniyle baba ocağına dönmek zorunda kalırken diğer kesim daha sakin ve lüks bir hayat için kıyılara ve kırsala yerleşiyor.
